Een seizoen vol kleur, licht en de schoonheid van het loslaten.
We hebben niet altijd invloed op wat er in de wereld gebeurt, maar we kunnen wel bewust kiezen welke energie we zelf aan die wereld toevoegen.
Lieve lezer,
Na nog heel wat warme nazomerdagen doet nu de herfst zijn intrede. De bomen laten hun mooiste kleuren zien. Tussen de bladeren en het rottende hout piepen paddenstoelen in allerlei vormen en kleuren tevoorschijn. Misschien ruik je bij dat beeld de geur van natte bosgrond al.
‘s Morgens hangt er mist boven de vaart en zweven slierten nevel over de weiden. Pure magie als de zon daar doorheen schijnt. Hoog in de lucht trekken vogels in grote V-vormen voorbij..
Het heeft iets vredigs, die natuur die haar eigen ritme volgt. En tegelijk is er zoveel contrast met de wereld waarin we leven.
Wanneer we om ons heen kijken, voelen we hoe onrustig de wereld is. Oorlogen, conflicten, de snelle ontwikkeling van artificiële intelligentie … Er gebeurt zoveel dat we niet altijd kunnen bevatten of beïnvloeden.
Ik merk in gesprekken met mensen hoe gemakkelijk angst zich een weg naar binnen vindt. Hoe we ons zorgen maken over wat er allemaal gebeurt, over wat nog kan komen en over de wereld waarin we leven.
Begrijpelijk. We zijn mensen die zoeken naar houvast, veiligheid en vertrouwen.
Tegelijk voel ik in mezelf een sterke drang om te delen hoe belangrijk het is om bewust te kiezen waar we onze aandacht aan geven.
Welke energie wil jij de wereld insturen?
We kunnen kijken naar alles wat misloopt, alles wat dreigt te veranderen en alles waar we geen controle over hebben.
Maar kunnen we ook telkens onze aandacht even verleggen?
Kijken naar wat wel goed gaat? Naar de mensen die er voor ons zijn, de natuur die ons blijft dragen, de kleine momenten van schoonheid, een oprecht gesprek, een glimlach of de warmte van een knuffel of een hand op onze schouder.
Niet dat we onze ogen moeten sluiten voor wat er in de wereld gebeurt. En ook niet dat we moeilijke gevoelens moeten wegduwen of altijd positief moeten zijn.
Maar we kunnen wel bewuster kiezen waar we onze aandacht aan geven.
Want juist in tijden van onzekerheid is het belangrijk om het licht te blijven zien en vooral het te voeden met onze aandacht.
We zijn ons er niet altijd van bewust hoeveel invloed de verhalen die we onszelf vertellen, de gesprekken die we voeren en de informatie die we voortdurend opnemen op ons hebben.
Wanneer we ons blijven voeden met angst, voortdurend praten over wat er allemaal mis kan gaan en ons verliezen in doemscenario’s, nemen we die onrust ook mee in ons dagelijks leven. In onze gedachten, in onze woorden en in de manier waarop we met anderen omgaan.
Zonder dat we het beseffen, geven we die onrust door.
Maar het werkt ook andersom.
Wanneer we bewust kiezen voor vertrouwen, hoop, liefde en de mogelijkheid dat er ook goede dingen kunnen ontstaan, brengen we iets anders de wereld in. Wanneer we vanuit rust spreken, iemand moed inspreken, oprecht luisteren of gewoon met een open hart aanwezig zijn, maken we ruimte voor een andere energie.
En misschien onderschatten we wel hoeveel dat betekent.
We kunnen niet alles controleren wat er in de wereld gebeurt. We kunnen niet alle conflicten oplossen of voorspellen maar we kunnen wel bewust kiezen hoe we zelf in het leven willen staan.
Welke energie willen we zelf verspreiden?
Voor mij betekent kiezen voor het positieve niet dat ik ontken wat moeilijk is. Het betekent dat ik me niet wil laten leiden door angst, maar bewust ruimte wil blijven maken voor mogelijkheden, menselijkheid, verbinding en het vertrouwen dat er naast alles wat donker is ook minstens even veel licht bestaat.
Ik voel sterker de drang om dat licht, die hoop en dat vertrouwen te verspreiden op mijn manier.
De wereld heeft mensen nodig die, midden in alle onrust, bewust kiezen om liefdevol, hoopvol en met vertrouwen aanwezig te blijven.
Misschien begint dat heel eenvoudig. Bij een gesprek waarin we niet alleen onze zorgen delen, maar ook onze hoop. Bij de beslissing om het nieuws al eens uit te zetten. Bij een moment van stilte, een bewuste ademhaling of gewoon een glimlach.
We mogen beginnen met het licht in onszelf te voeden.
En van daaruit kunnen we het meenemen in alles wat we doen en in iedere ontmoeting die op ons pad komt.
Misschien kunnen we deze herfst bewust aandacht geven aan kleur, licht en vertrouwen. Genieten van de schoonheid om ons heen en voeden wat ons hoop, verbinding en vreugde geeft.
We kunnen de wereld niet altijd veranderen zoals we zouden willen, maar we kunnen wel verschil maken in hoe we zelf aanwezig zijn.
